Mijn bijna doodervaring (Deel 1)

Medium legt contact met overledenen 150x150 Mijn bijna doodervaring (Deel 1)

Door een tragische val van de zoldertrap door het trapgat  naar de begane grond was ik in coma. Een kast had de val  gebroken, ik heb veel geluk gehad, het had ook anders af kunnen lopen, maar dat was niet de bedoeling.

Mijn hele leven vanaf mijn 6e jaar, was ik een fanatieke sportster, zwemmen, tennis, hockey, squash, badminton. Altijd fanatiek. Totdat moment in 1995. Wat is een bijna dood ervaring?

Je hoort verhalen, bijvoorbeeld je ziet je leven in een seconde voorbij komen. Ja, voor mij was het zo dat mijn leven voorbij kwam maar niet in een paar seconde. Vanaf de geboorte en bijzondere ervaringen in mijn leven kwamen in beelden voorbij maar ik ervaarde ook de beleving als zijnde dat ik weer dat kleine meisje was.

Mijn ziel was uit mijn lichaam en het was een heerlijk gevoel wat ik had, ik hoorde een stem, die zei  ga je mee, of gaan we nog wat doen met jouw gave en opdracht. Er was geen bedenktijd, mijn ziel koos er voor om weer terug te gaan in mijn lijf. Ik heb deze ervaring als heel mooi en uniek ervaren, je kunt het niet uitleggen.

Sommige mensen  noemen het een uittreding, voor mij is er een groot verschil met een bijna doodervaring, daar kies je niet voor. Mensen die uittredingen doen is naar mijn mening een andere ervaring. Je doet het bewust. Een uittreding is voor mij anders, heel anders dat weet ik ook, dat kan ik nog steeds ervaren.

Een sterk gevoel van kracht nam plaats in mij, Je gaat het overleven en het komt helemaal goed met je. Afasie, korte termijn geheugen weg en nog een aantal andere zaken, zoals dyslexie, het is verergerd. Teksten schrijven is voor mij heel lastig, ik schrijf spreektaal. Dyslexie heeft niets te maken met intelligentie. Ik zou willen dat ik een mooi boek zou kunnen schrijven, ik heb veel te vertellen.

Maar wat ik wel weet is, dat de meeste mensen met dyslexie, heel creatief zijn. Lopen kon ik ook niet. Ik zie nog de blikken van de mensen die op visite kwamen. Collega’s die mij  thuis opzochten, dachten dat ik nooit meer terug zou komen. Zelfs de artsen wisten niet hoe het zou gaan verlopen. Ik heb eigenlijk wel veel restverschijnselen overgehouden. Ik sportte iedere dag voor het ongeluk, dat kan ik niet meer. En ik kwam hele veel kilo’s aan, ondanks dat ik gezond at.

Ik had telkens de zelfde droom, visioen! Ik zwom in heel erg vervuild water met veel obstakels, maar een dolfijn keek mij altijd lachend aan en door hem/haar kwam ik altijd op het land. Wat vrij was en schoon.

De periode na deze ervaring was alsof ik niet alleen was en begeleid werd. Mijn wereld was als een soort van droom, ik was er wel maar ook weer niet. Ik had verlammingsverschijnselen, en later bleek na 3 maanden ook nog een gebroken arm. Mijn geheugen was zwaar beschadigd en ik had afasie problemen.

Vreselijke hoofdpijnen van het postcommotionele syndroom en whiplash, alles deed pijn iedere beweging in mijn hoofd en liggen op een kussen, ik voelde alles. Woorden die zo normaal waren en ik in gedachte had  heel anders uitgesproken werden, of niet op de woorden kunnen komen. Afasie.  Het lopen ging moeizaam.

Door de verlamming en bot breuken (waar ik pas later achter kwam) De val heeft voor mij een  grote fysieke ommekeer in mijn leven  gebracht. En het was een signaal, dat ik anders moest gaan leven en mij op andere zaken moest gaan richten en niet meer zo op de sport.

Morgen schrijf ik het vervolg op mijn bijna dood ervaring. Heb je zelf ook zo’n ervaring of wil je gewoon eens met me praten?

Laat dan even bericht achter op mijn persoonlijke pagina (helemaal onderaan) dan kunnen we elkaar het snelste spreken. Laat dan even weten wanneer jij kunt dan krijg je een reactie, goed?

Geen Gerelateerde artikelen:

1 Reactie

  1. IRIS NOVA zegt:

    Ik heb zelf minimaal 2 maal een bijna dood-ervaring beleeft! Het zet je wereld op zijn kop maar opent ook kanalen in je wezen en ziel die je helderwetend maken!

    De bijna dood-ervaring zelf is geen trauma, meestal is het opnieuw leren leven nadien er moeilijk!

    Vriendelijke groeten, Iris.

Reageer hieronder